23-12-03

jan-willem

 
 

Beste Bloggers,

 

 

Op ELIS MailServeR – MSR staat vandaag iets waarbij we misschien allemaal in deze donkere dagen voor de Kerst even kunnen stilstaan:

 

HET LIJKT WEL ALSOF ’T GISTEREN WAS  [ANNE-MIE]

 

Straks moet 2003 plaats ruimen voor 2004. Tijd dus voor een aantal overpeinzingen en wensen. Het lijkt wel alsof ’t gisteren was toen we ons een jaar geleden achter onze PC schaarden met een gelijkaardig initiatief voor ogen. De printinkt van onze kerst- en nieuwjaarsbrieven bleek amper opgedroogd toen het noodlot op 29 november 2002, de dag na een memorabele Thanksgiving bij vrienden, onze onbezorgde levens kwam binnendonderen: Jan-Willem werd opnieuw ziek, erger nog dan een mens zich voorstellen kon. Het verdict – absoluut géén kans – klonk bitterhard in onze oren... sneed meedogenloos door onze harten... Het vervolg ken je: 2003 werd een heel intens jaar voor onze familie. Een jaar vol ups en downs, verdriet en geluk, hoop en wanhoop, een roller-coaster-jaar. En toch, hoe ondraaglijk, onzeker en keihard sommige dagen zich ook aanmeldden, des te dankbaarder zijn we om alle schoons dat ons te beurt vallen mocht. We leerden de wereld en de mensheid van z’n verborgen schoonste kanten kennen. Onze buren, de scholen, de parochie, alle vrienden, de dokters, verpleegsters en verplegers, en zoveel mensen van wie we ’t bestaan geeneens vermoedden, gingen van de ene dag op de andere een hoofdrol in ons leven spelen – in ons over-leven. Getuige: de massa’s kaarten in alle kamers van ons huis, zoveel nieuwe vrienden all over the world... Niet alleen de buitenwereld opende z’n hart, z’n gebeden, z’n helpende handen voor ons; ook binnen ons gezin draaide de wereld “ietwat” anders. Jan-Willem leerde ons beter dan ooit beseffen hoe uiterst belangrijk het is elk mooi, klein moment in je dagdagelijkse leven te koesteren, hoe heerlijk dankbaarheid en liefde aanvoelen. We openden ons hart en onze geest voor de essentie van ons bestaan, gingen intenser leven, dieper genieten, bewuster leven. Naar Jan-Willem toe, jazeker, maar evenzeer naar ieder ander enig-lief Knaapje en naar mekaar. Wees ervan overtuigd: ieder sprankeltje mirakel dat ons dit jaar te beurt vallen mocht, elk uniek moment staat voor immer en altijd in onze zielen gegrift. Wat we jullie voor de Kersttijd en het nieuwe jaar willen toewensen, laat zich raden: tonnen oog voor ’t kleine schoons van elke dag, een open hart voor mekaar, voor de wereld. We love you and... THANKS, THANKS, THANKS!!! Geert, Anne-Mie, Jan-Willem, Helena, Elisabeth en Alexander Knapen, San Jose, Californie, USA.”

 

Wil je meer weten ga dan naar http://users.skynet.be/np7/JW.html

 

Groetjes.


11:00 Gepost door J. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.