05-12-03

kerstmarkt


 
Amice,

Soms ben ik net een kind met een onwrikbaar gevoel voor tradities. Ik had een half dagje dood te doen en ben dus gaan "kerstmarkten" in Aken. Alleen. Je kent me immers, dan bepaal ik m'n eigen tempo, doe en laat ik wat ik wil en kan ik lopen en twijfelen "met het zicht op oneindig".

Veel is er in tien jaar, want zo lang moet het ongeveer geleden zijn dat ik nog eens een kerst-expeditie oostwaarts ondernam, niet veranderd. Nog steeds dezelfde markt op dezelfde plaats rond de Dom en op de Rathausplatz.
Stel je de obligate stalletjes voor, hout met groene daken, volgeladen met hoofdzakelijk prullaria, producten van het zogenaamde kunstambacht en overgoten met een saus op basis van meligheid en kerstmuzak. En hoewel er hier en daar toch wel iets moois tussen stond, was het toch hoofdzakelijk een feest "van honger en dorst" (wie zong dat ook weer?).

Om je toch een idee te geven
- hier en daar een kerstbol
- houten figuurtjes en houtsnijwerk
- glaswerk
- zeep in alle mogelijke vormen en geuren en geurtjes
-
Aachener printen, een koek-achtig iets
- Glühwein, gewoon, met rum, amaretto, cointreau, …
- Worsten, Bockwurst, Metwurst, Thuringer Bratwurst van een halve meter !
- Pannenkoeken met appel, pruimen, bessen
- Rebkuchen (aardappelkoeken) met of zonder appelmoes
- Belgische "Pommes"
- …

Verdergaan hoeft waarschijnlijk niet. Ik heb wèl serieus karakter getoond en me beperkt tot zegge en schijven één enkele Rebkuchen en een beker Glühwein. Mijn tweede naam is soberheid tegenwoordig.

Enfin, je kent dit allemaal wel, bij ons kan je dezer dagen per slot van rekening ook al geen hoek meer omgaan zonder over een adventskrans met toebehoren te struikelen. Het was trouwens nog maar goed half oktober toen de altijd alerte middenstand hier te lande de eerste lichtjes en pancartes met "Prettige Feestdagen" erop reeds buiten hing. Binnenkort beginnen de jingle bells al daags na 15 augustus aan hun blijde intrede.

Eén nieuwigheid heb ik vandaag wel gezien. Een éénpersoons mobiele worstenstand. Stel je een man voor, een gasflesje op de rug, met op zijn buik een soort bakplaat met een pikkel eronder. Daar nog een parapluutje boven, een paar bakjes met mosterd, ketchup en broodjes en het geheel afgewerkt met een plexi met daarop "Huisgemaakt volgens oud recept". Bon, dat stond er dan wel in het Duits, maar zoals je weet was dat nooit mijn sterkste vak.

Alles samen ben ik twee uurtjes in Aken geweest. Net lang genoeg. Kon ik terug thuis net nog naar de bib en daarna de avond goed beginnen met een vrijdagse whiskey (twee vingers Bushmills en een beetje plat water).

Zo, mon cher, het is eindelijk koud, hoogste tijd dus om lekker bij de kachel weg te kruipen.

Gegroet.



21:03 Gepost door J. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.